“ In de kleine pharmacie van Saint-Alban staan in alle
vroegste 10 pelgrims netjes aan te schuiven. Aangezien we al om 8u30 uit de
gîte moesten, blijf ik tot 10u op het dorpsplein staan om een babbel te slaan
met alle collega’s die nu voorbijtrekken. Een Hollandse dame komt me bedanken
omdat ze na de medicamenten van gisteren weer zonder pijn kan wandelen. Het
eerste deel van de etappe leidt me uit de heuvelachtige Margueride om te
eindigen in de prachtige Aubrac. Na enkele km’s neem ik een lange pauze en
beginnen geblesseerde pelgrims me plots aan te klampen. Ergens na le Sauvage is
het gerucht ontstaan dat ‘Thomas le Belge’ een ‘pommade magique’ zou hebben
tegen tendinitis. Zelfs ervaren pelgrims komen eens polsen. Na een namiddag keer
op keer uit te moeten leggen dat ik helemaal geen wondermiddel heb, besluit ik
de onzin voor te blijven en door te wandelen naar het volgende dorp. De Aubrac
is zo onbeschrijfelijk mooi en desolaat dat de tranen me in de ogen springen
van geluk. Eindelijk ben ik ook eens een uurtje alleen :) Ik kan in de gîte
direct de beentjes onder tafel steken voor de plaatselijke specialiteit ‘des
Alligots’ (puree van patatten met Comptalkaas), geserveerd met veel spektakel.
De rest van de avond probeer ik 3 knappe edoch krabbende Parisiennes te
overtuigen dat niet alle gîtes op weg naar Santiago even vergeven zullen zijn
van ‘des punaises’ (de beruchte bedbugs) als die van hun gisteren… Tot morgen!!
“
zondag 22 september 2013
Saint-Alban-sur-Limagnole - Fineyrols : 30km (totaal : 1266 km)
SMS verstuurd op
21/09/2013 om 21u59
La Clauze - Saint-Alban-sur-Limagnole : 25km (totaal : 1236 km)
SMS verstuurd op
21/09/2013 om 19u54
“ Ik sta samen met de andere pelgrims op, maar blijf zo
lang mogelijk in de gîte. Het weer kwakkelt wat hier op de Margueride. Er staat
een straffe NO-wind en het is wisselvallig. De wind jaagt de regen voor de
wolken uit zodat het miezert onder een blauwe hemel. Om 9u ben ik op pad en al
snel haal ik een hoop bekend volk in. Halfweg in le Sauvage kruipen we allemaal
samen rond de tafel in een gerestaureerd pelgrimshospitaal. Onder de
nieuwelingen is het een waar slagveld. 1 pelgrim was zo onvoorzichtig een
vreemde hond te willen aaien en eindigt met 6 gaten in zijn ben. Ik probeer hem
te overtuigen naar de dokter te gaan voor spuiten maar ik vrees dat hij dat
niet gaat doen. De anderen hebben last van tendinitis, blaren en spierpijn, en
vragen mijn raad. Ik deel mijn ervaringen en geef aan de zwaarst getroffenen
wat medicamenten, maar ik raad hen aan om morgen bij de volgende Pharmacia te
stoppen omdat ik geen dokter ben. Terug op pad komen Marie-Josée en ik een
jankende Parisienne tegen. Twee dagen eerder had haar man gelachen met mijn
mankementjes uit het eerste deel van mijn tocht en mijn maatregelen om ze nu te
vermijden of uit te stellen. Nu zit hij met kapotte knieën terug in Parijs en
moet ze alleen verder. We wandelen even met haar mee, gaan kaarsjes branden bij
Saint-Roche en het laatste stuk tot Saint-Alban ben ik weer alleen. De gîte is
weer een voltreffer: een gezin met 4 kinderen ontvangt al donativo meer dan
1000 pelgrims per jaar. We zijn met 6: 3 Brusselaars en een Spaans-Oostenrijks
fietskoppel die al 3000km gedaan hebben op weg naar Zwitserland. Een mooie wandeling,
leuk babbelen met gezellig tafelen: wat meer heeft een mens nodig :) “
woensdag 18 september 2013
Saint-Privat-d’Allier - La Clauze : 27km (totaal : 1211 km)
SMS verstuurd op 17/09/2013
om 22u18
“ Ik moest vroeg uit de veren vandaag want om 9u moesten
we uit de gîte. Ik drink een koffie (maag is terug ok), ga langs de epicerie en
vertrek om 10u. Al snel haal ik vader en zoon uit Limoges in en blijf ik 2km
bij hen omdat ik ze na vandaag te ver voor zal zijn om hen nog tegen te komen.
Na een straffe afdaling moet je over een afstand van 2km 500m klimmen. De
meeste andere pelgrims hebben ‘laatste ravitaillering’ (wegbeschrijving)
opgevat als ‘eet uw buikje maar vol vlak voor een lastige klim’ en sterven
enkele malen onderweg. Ik draag mijn lunch naar boven, installeer me op de top
en wijs ze breed glimlachend de dichtstbijzijnde kraan met drinkbaar water. De
laatste 15km wandelde ik op een mooi plateau op ca. 1100m hoogte. Het was wel
wat fris met straffe NO-wind, dus heb ik de ganse dag mijn muts opgehad en een sjaal
rond de nek gedragen. Na een straffe etappe belanden we met 7 ervaren
wandelaars (alle andere houden het na 19km voor bekeken) in een gezellige gîte.
De bazin komt een vijfgangenmenu voor ons koken en ondertussen wisselen we
ervaringen uit. Ik slaap op de zolder met Marie-Josée, een toffe Zwitserse dame
die nog een tijdje in België heeft gewoond en met wie ik reeds in Le
Puy-en-Velay had kennisgemaakt. Een meevaller want ze is 1 van de weinige
nachtbraaksters onder de collega’s. En terwijl het buiten stilaan begint te
stormen, tetteren we erop los… Tot morgen! :) “
maandag 16 september 2013
Le Puy-en-Velay - Saint-Privat-d’Allier : 24km (totaal : 1184 km)
SMS verstuurd op 16/09/2013
om 21u50
“ Ik ben netjes op tijd opgestaan voor de mis. Het was
wel mooi en werd voorgelezen door de bisschop zelve. Er waren zo ontzettend
veel pelgrims dat ik de zegening maar heb laten zijn en mijn rugzak ben gaan
inpakken. Om 10u15 was ik eindelijk terug aan het marcheren en al na 200m haal
ik de eerste collega’s in terwijl ze kreunend het eerste heuveltje beklimmen.
68 pelgrims later kom ik opgewekt aan in Saint-Privat en installeer me met een Grimbergen
op een terrasje. Met sommige pelgrims heb ik onderweg een babbel geslagen en al
gauw heb ik 7 tafelgenoten. Ik heb toch wat gemengde gevoelens na deze dag. Het
is leuk om zoveel mensen te leren kennen uit alle hoeken van de wereld: Frankrijk,
Duitsland, België, Zwitserland, Mexico, Verenigde Staten, Canada,... Maar ze
zijn hier voor 1 of 2 weekjes en ze klagen over het volgens hun lastige
traject. Sommigen willen ook niet in groep eten en bellen een taxi. De gîte zou
ook niet luxueus genoeg zijn. Het is wel wat gek want dit deel van de GR65/Via Podiensis
is de meeste luxueuze pelgrimsroute die er bestaat. Het pad is vrij simpel,
goed aangegeven en met een hoop bankjes erlangs. Dit is trouwens de deftigste
gîte die ik al ben tegengekomen. Aan tafel was het fijn babbelen met Sarah uit
Gent (de laatste Vlaamse pelgrims die mijn pad kruisten waren Jos & Rik in
Reims), een jonge gast uit Lyon en een man uit Limoges. Deze laatste komt 6
dagen met zijn 16-jarige zoon wandelen in de hoop dat hij hem kan overtuigen
niet te stoppen met school. Om 21u30 kruipt iedereen plots bed in (slaapzaal)
dus ik zit hier in de donkere eetzaal te sms’en (normaal blijf ik tot 12u of 1u
lezen…). Na Conques of Figeac stoppen de meesten ermee. Ik kijk er een beetje
naar uit want dit voelt eerder aan als een knullige schoolreis… Tot morgen!“
zondag 15 september 2013
2e rustdag Le Puy-en-Velay
SMS verstuurd op
15/09/2013 om 21u37
Het plan was om vandaag de toerist uit te hangen, maar
het weer zat wat tegen. Ik had geen zin in koud, miezerig weer zonder de warmte
van het stappen, dus ben ik lekker binnengebleven. Ik heb veel ijs op de beentjes
gelegd en mijn route tot Saint-Jean opgedeeld (750km in 30 etappes van
gemiddeld 25km) terwijl ik in mijn slaapzak lag met uitzicht op de kathedraalstoren
40m verder. Ik heb ook eindelijk eens het gat in mijn broekzak gerepareerd. In
de late namiddag ben ik wat gaan slenteren in het doolhof van kleine straatjes
van de kathedraalsbuurt en vervolgens weer naar de pelgrimsdrink gegaan. Ik moest
tolken voor enkele Duitse pelgrims. Het was niet eenvoudig om mijn Duits boven
te halen na 50 dagen Frans te hebben gesproken. Uiteindelijk ben ik weer naar hetzelfde
restaurant gegaan, ditmaal met een gepensioneerde vrouw uit Keulen. Ze kan erg goed
Frans spreken maar wil per sé in het Duits babbelen, ook al moet ze doorhebben
dat het me erg veel moeite kost. Wanneer ze ook tijdens het eten vragen blijft
afvuren, smijt ik even de anekdote van de Rue René René in Le Beugnon ertussen
maar zelfs de 2e WO erbij sleuren helpt niet (doorgaans nochtans de meest
effectieve manier om een gesprek met een Duitser te doen stilvallen…). Het was
wel een gezellige avond maar de concentratie was echt helemaal weg op het einde
dus was ik content toen we hadden betaald en ik mijn slaapzak kon inkruipen. Ik
ga proberen om morgen naar de mis en de pelgrimszegening in de kathedraal te
gaan dus moet ik om 6u opstaan. Niet leuk, maar daarna kan ik wel weer op weg!
:)
1e rustdag Le Puy-en-Velay
SMS verstuurd op 15/09/2013
om 17u37
“ Ik heb om meerdere redenen gekozen om 2 rustdagen te
houden. Ten 1e: het was al geleden sinds Reims (dag 19 en 20). Ten 2e: sinds
Noirétable was het voor het eerst (iets) onder de 20°. Ik had het superkoud en voelde
me wat zwakjes, dus blijkbaar heb ik geen reserve meer. En ten 3e: door alle
ontstekingsremmers begon mijn maag permanent te zeuren. Kortom het plan voor
dit weekend: zo weinig mogelijk wandelen, zoveel mogelijk eten en mijn maag
soigneren (die laatste 2 wordt schipperen…) :) Vandaag heb ik zoveel mogelijk
praktische zaken gedaan overdag: naar de bank geweest, pillen voor de maag gaan
halen (je krijgt hier alles wat je maar wil zonder voorschrift), samen met een
jonge Duitse priester (in fluoblauw joggingpak) naar de Decathlon gegaan voor
herfstspullen, nieuwe boekjes t.e.m. de Pyreneeën gekocht, postkaarten geschreven,
de was gedaan,… De biljartclub heb ik vlotjes gevonden maar was (anticlimax)
gesloten tijdens het weekend: balen! Dan maar terug naar de kathedraal (waarvan
ik de binnenkant al vanbuiten ken aangezien de kortste weg naar de benedenstad
dwars door dit gebouw loopt) om nog wat kaarsjes te branden, en vervolgens
terug naar de pelgrimsdrink. Dikke fun gehad (ben intussen terug gewend aan het
fenomeen van de ‘medemens’) en ik beland naast een Zwitsers meisje dat al 30
dagen onderweg is. Na de drink doen we gezellig een restaurantje en
uiteindelijk babbelen we meer dan 5u over onze ervaringen als pelgrim na enkele
weken alleen te zijn geweest, over ons geloof in la providence, en dat het gek
is nu zoveel anderen te ontmoeten. Het afscheid is kort: een hand, een gemeende
‘Buen Camino’ and that’s it; we weten dat onze wegen de komende 1550km nog
zullen kruisen… “
zaterdag 14 september 2013
Vorey - Le Puy-en-Velay : 24km (totaal : 1160 km)
SMS verstuurd op 14/09/2013
om 07u42
“ De was wou maar niet drogen, dus uiteindelijk ben ik pas
vertrokken om 10u. De eerste 11km liep ik in de berm van de weg langs de Loire
op. Bij het mooie kasteeltje van Lavoûte ga ik voor de laatste maal de GR3 op.
Na een afmattende klim van 300m, sta ik plots hoog boven het dal van de Loire
met een prachtig uitzicht. Er zijn ook geen afgeronde, gladde keien meer, maar
ruwe lavastenen en basalt in alle tinten rood, bruin en zwart: het vulkanische
landschap van Velay. Na een wijde bocht steven ik recht op het imposante
kasteel van Polignac af. Tijdens de beklimming van het laatste heuveltje stijgt
de spanning… :) Het eerste zicht op Le Puy is fantastisch. Het ligt in het dal
onder een stralend blauwe hemel met oranje daken waartussen 3 vulkanische
bulten oprijzen. De 82m hoge Aiguilhe met daarop het 10e eeuwse St-Michelkerkje.
Een tweede rots met daarop het 22m hoge beeld van Notre-Dame de France (gegoten
uit 213 Russische kanonnen). Op een lagere, brede bult staat de imposante
kathedraal waar ik zo trots als een gieter arriveer om 15u en een nieuw
stempelboekje aanschaf (ander gaat binnen paar weken vol zijn…). Bij de
Koortssteen brand ik een grote kaars voor Dries, mijn petekind, dat momenteel
wat ziekjes is. Heel gek: de 1e 54 dagen van mijn reis heb ik maar een tiental
andere pelgrims ontmoet en nu op enkele minuten tijd 15 of 20. Er is een groot
verschil tussen enerzijds diegenen die morgen of de komende dagen vertrekken (grote,
zware rugzakken, serieus gezicht, alles fonkelnieuw, zoeken geen contact), en
anderzijds de 4 pelgrims die aankomen (uit Cluny) of de 2 pelgrims die net als
ik op doortocht zijn (donkerbruine huid, sjofel gekleed, baarden, lichte
rugzakken, en binnen 10sec in een geanimeerd gesprek verzeild met elkaar).
Tussen Notre Dame en de kathedraal ligt het Groot Seminaire, mijn thuis voor de
komende 3 dagen. Ik heb immers beslist 2 rustdagen te nemen en pas maandag
verder te trekken… Ik smijt mijn rugzak in een hoek van de kamer en trek de
stad in. Het is meer dan 20 dagen geleden, sinds Vézelay, dat ik zoveel volk en
drukte heb gezien :) Ik doe een terrasje en heb al snel het beste lokale bier
ontdekt (‘Velavia’!). Daarna ga ik naar de pelgrimsdrink in het
ontvangstcentrum. De nieuwelingen kruipen, verwikkeld in serieuze gesprekken,
samen aan één tafel en met de 3 veteranen maken we enkele meters verderop meer
dan dubbel zoveel lawaai terwijl we gieren van het lachen om alle domme
avonturen en ons glas kir blijven bijvullen :) Daarna heb ik nog een restaurantje
gedaan en voor de 1e maal in weken kruip ik echt afgemat in bed: het wordt even
wennen terug onder de mensen te zijn… Fijn weekend!! :) “
donderdag 12 september 2013
Retournac - Vorey : 16km (totaal : 1135 km)
SMS verstuurd op 12/09/2013
om 18u57
“ Ik werd gisteren nog voor het diner uitgenodigd bij de
boerenfamilie. Simpel, lekker eten uit hun groetentuin. Wanneer de kaas weer op
tafel komt, pas ik toch maar en begint de kat er op haar beurt aan :) Het was
een leuke avond, maar het ging er erg druk aan toe. Het duurde even eer ik mij
kon mengen in de gesprekken, na bijna iedere avond alleen te hebben gezeten
sinds Vézelay. Vandaag had ik een korte wandeling van 16km door de kloof die
hier uitgesneden werd door de Loire. Het was wat saai langs een slingerende
tweevaksbaan, maar heb wel nog eens collega’s ontmoet, voor het eerst sinds Vézelay.
Huub en Hettie komen uit regio Den Haag en doen de camino in stukjes. Ik sprak
ze aan op een terrasje dat ik passeerde. We hebben bijna 2u fijn gebabbeld en ik heb er 2
koffie’s mee gedronken. Ik zit in de gîte municipal van Vorey, een klein
huisje dat uitkijkt over het stadje. Het is hier kermis maar ik ga binnen
blijven. Ik ga een hoop spulletjes wassen en vroeg onder de wol kruipen zodat
ik op tijd aan de laatste 24km tot Le Puy kan beginnen en in een proper
onderbroek de kathedraal kan binnenwandelen ;) Spannend!!!!! “
Wist je dat… ?
SMS verstuurd op 12/09/2013
om 18u26
… ik gisteren een getunede Ligier heb gezien?!
… mijn flesje wasmiddel van 89ml ondanks dagelijks gebruik nu pas halfleeg is?
… ik gelukkig nog maar 2 maal een Frans toilet heb moeten gebruiken?
… de enkels en onderbenen op dit moment redelijk in orde lijken en dat ik daar best wel gelukkig om ben? :)
… ze in de Warson een pot hebben gezet om centjes voor Ikaros in te stoppen? Merci !
… ondanks de blessures, ik nog maar 3 maal een stukje heb moeten liften?
… langs de camino in Spanje een kraantje staat voor de pelgrims waar geen water maar wijn uit komt?
… enkele dagen geleden Thomas Vandormael aangekomen is in Santiago? Proficiat collega!
… alles wat ik heb hersteld met naald en draad (dag 15 en dag 34) op dag 54 nog steeds vasthangt?
… ik vandaag na 400km nog eens andere pelgrims heb ontmoet?
… het leuk is te horen dat veel mensen dagelijks genieten van deze blog?
… dat het bijhouden van deze blog niet mogelijk zou zijn zonder de hulp van mijn partner in crime Kevin? 1000 maal dank nogmaals, maat!
… ik jullie heel hard mis en hoop dat alles goed gaat daar in het noorden? :)
… er me nog 775km Frankrijk rest en er me dus nog 1575km rest tot Santiago? ULTREIA!!!!“
… de bak Duvel naar Karel, Stefanie en Emme-Liene gaat?
Merci (maar wel even wachten tot ik terug in het land ben) !
… de biljartclub en de Decathlon bijna naast elkaar
liggen: la providence!… ik gisteren een getunede Ligier heb gezien?!
… mijn flesje wasmiddel van 89ml ondanks dagelijks gebruik nu pas halfleeg is?
… ik gelukkig nog maar 2 maal een Frans toilet heb moeten gebruiken?
… de enkels en onderbenen op dit moment redelijk in orde lijken en dat ik daar best wel gelukkig om ben? :)
… ze in de Warson een pot hebben gezet om centjes voor Ikaros in te stoppen? Merci !
… ondanks de blessures, ik nog maar 3 maal een stukje heb moeten liften?
… langs de camino in Spanje een kraantje staat voor de pelgrims waar geen water maar wijn uit komt?
… enkele dagen geleden Thomas Vandormael aangekomen is in Santiago? Proficiat collega!
… alles wat ik heb hersteld met naald en draad (dag 15 en dag 34) op dag 54 nog steeds vasthangt?
… ik vandaag na 400km nog eens andere pelgrims heb ontmoet?
… het leuk is te horen dat veel mensen dagelijks genieten van deze blog?
… dat het bijhouden van deze blog niet mogelijk zou zijn zonder de hulp van mijn partner in crime Kevin? 1000 maal dank nogmaals, maat!
… ik jullie heel hard mis en hoop dat alles goed gaat daar in het noorden? :)
… er me nog 775km Frankrijk rest en er me dus nog 1575km rest tot Santiago? ULTREIA!!!!“
Apinac - Retournac : 28km (totaal : 1119 km)
SMS verstuurd op 12/09/2013
om 00u25
“ Ik wil het na Hautes-Forrez (cols) de laatste dagen tot
Le Puy rustig aandoen om na een rustdag aldaar met frisse benen af te buigen
naar het zuidwesten. Het gaat wel gek zijn na 1160km steeds zuidwaarts gewandeld
te hebben :) Vandaag heb ik dus enkel het begin en het einde van de etappe via de
GR gedaan en de rest via de berm van een departementale. Het was ideaal wandelweer: 15°
en zonnig. Er was wel een ijskoude westenwind dus heb ik mijn buff weer over de
oren gedaan en 2 fleecetruien over elkaar aangetrokken. Het eerste deel van de
tocht liep over een hoogplateau met mooie vergezichten op de Haute-Loire in
alle windrichtingen. Tot de baan plots een grote kloof induikt en ik in een
totaal andere wereld terechtkom: het prachtige dal van de Ance met in de diepte
het middeleeuws dorpje Chalencon en de 10e eeuwse Pont du Diable. Voor de
eerste maal kreeg ik ook het gevoel van Zuid-Frankrijk :) Morgen is het maar
14km tot Vorey dus plof ik op een terrasje in Retournac neer (alles eindt hier op ‘-ac’…)
en drink 3 pinten na elkaar. Dat is zowaar geleden van dag 4 in Leuven. Op de boerderij
bij de gîte lopen 4 knappe boerendochters rond. 1 van hen vraagt of ik ‘haar
geiten wil melken’. Ik antwoord dat het een hele eer zou zijn. Tot mijn grote
spijt was het geen codetaal: 5min later hangen mijn schoenen en broekspijpen
vol met geitenmelk maar uiteindelijk krijg ik toch een bodempje in de emmer
gemikt. Toch weer iets om bij op mijn cv te zetten! :) Na het bezoek aan de
kaasmakerij stopt ze me een volledige bol kaas toe: ‘Très bien! Merci’, zeg ik
na een eerste hap. Ze toont me 2 groefjes in de rand van mijn bol en legt me
uit dat ze het toch niet konden verkopen aangezien de muizen er aangezeten
hadden. De wilde boerendochter: een fantasie die ik toch van mijn lijstje ga
schrappen, me dunkt… Tot morgen (hopelijk) ! “
Abonneren op:
Posts (Atom)

